W linii do lakierowania proces schnięcia farby to coś więcej niż tylko parowanie rozpuszczalników. To proces termiczny, który musi uwzględniać właściwości podłoża. Gdy piece konwekcyjne wydłużają czas schnięcia, lub gdy ciepło jest nierównomierne, rozpuszczalniki pozostają w powłoce, co powoduje powstawanie pęcherzyków na jej powierzchni. To z kolei powoduje straty w jakości produktu, a także ryzyko pęknięć w hartowanych lub giętych elementach. Suszenie za pomocą promieniowania infraczerwonego eliminuje te problemy.
Co jest istotne z technicznego punktu widzenia Suszenie infraczerwone działa efektywnie, ponieważ energia trafia bezpośrednio do powłoki i jest wchłaniana na jej powierzchni, a nie dostaje się do powietrza w piecu. Spektrum emisji urządzenia jest dostosowywane do emisyjności farby oraz parametrów procesu utwardzania: krótkie fale służą szybszemu utwardzeniu powierzchni, średnie fale umożliwiają głębsze przeniknięcie energii, natomiast długie fale są używane w sytuacjach, gdy nie można czekać. Typowy moduł pracuje przy napięciu 230 V lub 400 V, a gęstość mocy jest dostosowywana do szybkości pracy linii oraz geometrii elementów. Skupiona strefa cieplna zapewnia, że temperatura szkła nie przekracza granicy, od której zaczynają występować naprężenia termiczne. Dzięki temu uzyskujemy przewidywalne krzywe temperatury, bez konieczności domysławów.
Dlaczego to pasuje do obróbki szkła W procesach hartowania, gięcia i lakierowania kluczowe są szybkość i powtarzalność. Suszenie infraczerwone skraca czas schnięcia, dzięki czemu proces lakierowania nie stanowi wąskiego gardła. Dzięki temu uzyskujemy bardziej jednolite pole termiczne na całej powierzchni szkła, co zmniejsza liczbę produktów uszkodzonych z powodu nierównomiernego połysku, słabej przyczepności lub wydzielania się rozpuszczalników. Zużycie energii spada, ponieważ ciepło jest generowane tylko wtedy, gdy szkło znajduje się w odpowiedniej strefie, a mniej energii jest potrzebne do podgrzewania elementów, które nie są w użyciu. W przypadku hartowanych elementów kontrolowane ciepło zmniejsza też ryzyko ich spontanicznego pęknięcia due to naprężeń na krawędziach.
Oto praktyczne szczegóły Promieniowanie infraczerwone musi być skierowane prosto na obszar lakierowania, więc geometria ma duże znaczenie. Umiejscowienie i odległość emitera muszą być dostosowane, aby uniknąć cieni i nadmiernego nagrzewania krawędzi szkła. Konwejer musi utrzymywać szkło w stabilnej pozycji, aby odległość między emiterem a szkłem była stała. Skład farby wpływa na profil wchłaniania energii, dlatego konieczne jest sprawdzenie harmonogramu utwardzania za pomocą danych z termopar na rzeczywistych elementach. Należy też planować konserwację reflektorów i mieć pod ręką zapasowe lampy – w przypadku pracy 24/7 15-minutowa wymiana lampy jest lepsza niż dwugodzinne wyłączenie pieca.